Başkaları için var oldum, başkaları adına gülümsedim….Topraktaki bereketi dahi başkaları adına kuraklığa dönüştüren oldum.Ardıma dönüp baktığımda o .... kendi için ne yaptı diye içim sızlayarak sorular sordum. Sızlandım evet; kendimden utandım..
Güneş kendi adıma bana hiç ışık vermedi, başkasının kölesi onların mutluluğu adına çırpınan oldum. Ruhumu dinlendirmek ayaklarımın üzerine sağlamca basıp benim için dediğim şeyler nedir? Kopan fırtınalarımın ardından çürüyen dallarımı bile canlandıranlar asla olmadı. Hep sustum, hep susturulan oldum Yüreğime nakış gibi işlediğim acılarımı, rüzgar gülü edası ile mutluluk nakşedenler hiç olmadı ki..
Başkalarının davalarında hep en önde, en sivri yerde yer alan oldum. Benim davamda arkamda duran hiç kimseler olmadı.Sayısız dostum, canım dediklerim var diye kendimi şanslı hissedenlerdendim.Sahte olduğunu,menfaat tohumlarını hayatıma ektiğimi ben aptal nereden bilecektim. Her birinden ayrı ayrı yediğim darbelerle başkaları adına yaptıklarımdan köpekler kadar pişman oldum. Çıktığım yolda yolun sonuna kadar senleyim diye, çağlayanlar kopardım kendimce. Gözüm kapalı ölüm nöbetlerinde baş rol benim dedim. Uçurumların en ucunda ilk adım benim, sen arkamda kal dostum diyendim. Göz yaşlarımı gizlice,sessizce yüreğime akıtandım. Hep o başkaları adına…
Yüreğime çöreklendirdiğim başkalarında , ben ne kadar yüreklerinde çöreklenen oldum ki? Kemikleşmiş sevgilerini içimde ölene dek yaşatacağıma ant içerken, onlar beni hangi sahte sevgilerinde kandıran oldu ki? Hakimde yargıçta, onlardı hep hayatımda.. Ben sadece davalı olandım. Kalemim hep onlar tarafından kırıldı. Darağacım oldu her biri. Suçum; lugatıma hayır koyamamaktı. Herkesi bir ben kabul etmemdi. Aptalca kanan, kanayan, kanmaya devam eden olmamdı Düşene bir tekme atmak ister misin diye, gözlerinden akan nefret içinde bir diğer başkası dediğimden acımasızca atılan tekmelerin içinde boğulandım. Oysa avuç açtığım sevgimde bataklık içinde bırakılmayı hak eden değildim.
Şimdilerde başkalarına sürekli seyir halindeyim… Kaldıkları yerden devam eden hayatlarında ne kadar mutlular.. Ne kadar da etrafına sevinç kıvılcımlarını saçanlar. Hepsi akıllı olanlardan, sadece bu hayatta kendisi için var olanlar. Gıpta ediyorum, hep o başkalarına. Onlar kadar olamadım diye.. Onlar adına yaşayacağım, onlar adına bu sahnede figuran olacağım diye hayatımı mahvettiğim diye belki de kendimden en çok nefret edenim.. Yerimi başkalarına bıraktığım için, benim olmam gereken yerlerde başkalarına yer verdiğim için kendime kin kusanım..
Siz başkaları, aynaya baktığınızda beni hiç unutmayınız! Aynada hesaplaşırken, üzerinizde olan hakkımı helal etmediğimi biliniz.Emeklerimi haram edeceğimi inceden inceye hisseden olunuz!Ağır gelir belki, ama mahvedilen bir hayattan başkalarına adına ancak içimden geçen bunlar. Bana bencilliği, başkaları adına taş kesilmem gerektiğini öğrettiğiniz için sizlere çok teşekkür ederim. Ben kadar yanan, kırılan olunuz! Başkaları başkalarına söylesin!