Kimbilir hangi gönüldür durağın...gittiğin!27/10/2008 |
,,,
Bu günüme başrol olamadım.İçimden gelmiyor artık yazmak…
Sanırım uzunca bir Sukûnet hakim olacak.
Sessizce takip edeceğim.Kötüyüm ben hep.
Aradığımı bulamadığımda giderim;acımasızım.
Hatır bilmem.En çokta vefasızım.
Tanıyanım yok sözüme kulak asanım.
Siyahım ya karanlığım işte yine.
Gölgelere bile müsade vermiyorum.
Renkleri benimle kararttım bu akşam.
Ruhsuzca yazıyorum.Kalımsız bu dokunuşlarım.
Zevksizce biraz.Yakınmak istiyorum,konuşup dert yanıp gitmek.
Aradığımı bulamadığımda gitmek.
"Bileni yok rotası şaşmış bu sandalım"
Tutunacak bir limanı yok.
Zevklerini kederli kumlara gömmüş olsa gerek.
Uzunca yazmak istiyor bu yürek.Konuşup konuşup gitmek.
Vefasızsın ve acımasızsın yürek;Seni bilende giderse...
Kime veda ediyorsun ki.Aldırmıyorsun ama biliyorsun.
İzin kalmaz mı sanıyorsun???Uğramaz mı hiçbir kervan bu diyara.
Sormazlar mı seni sana.İntikam almaz mı bu hayat.
Borcun yok mu sanırsın?Silme ne olur…
Hayat mürekkebinden değimliydin sende.
Kurşuna mı vurdular senide?En adilerle mi karaladılar bu hayata?
Şemalsiz mi bıraktılar yine?Kime neye bu gidiş…
Attığın bir çizikte ben olsaydım.Neden hep siyahla çizdin beni hayat?
Gölgeler mi bildin beni?Fırçanı mı kaybettin hayat.
Elini mi yordum da böyle yarım bıraktın?Canın mı istemedi?
Bana geldin de mürekkebin mi bitti?Söyle deli isyanımı kime saydım?
Kimden bildim umutsuzluğumu?İçinde düşünmemeye yemin vermiştim.
Hesap sormayacaktım sana.
Hani vazgeçmeyecektim hiçbir hayalimden?
Sözümü tutamadım hayat.
Düşünmeseydim işte hayat.Bende seni düşünmeseydim.
Hasapsız kitapsız yaşasaydım.En çok pişmanlıklarıma yansaydım.
Ard arda gelişlerime.Bir durup bir gidişlerime.
Aradığımı bulamadım hayat.
Kısacık…Ama uzun bir veda bu
Ne olur bir kez bak,sustuğum yerden sen al götür beni…
Hep o son durakta kaldım.Hep orda bıraktın beni.
Keşke bir kitabın sayfası olsaydım hayat.
Kabuksuz kağıttan bir kitap.Renk verseydin sayfalarıma.
Esen rüzgarında değiştirseydin yapraklarımı.
Her günüme hüzün güneşini batırmazdın o zaman.
Her fırtınanda alabora olmazdı gemilerim.Kalemi sen olmazdın hayat.
Siyahını bile ben yazardım sayfalarımın,yırtardım sevmediğim zaman.
O zaman,zaman geçmesin dilerdim.
Sudan sebeplere ağlardım,saklamazdım gözümün yaşını
Bana rüzgara dert yanmayı öğretmezdin
Özlemeyi öğretmezdin bana,sevmek zorunda bırakmazdın beni
Yazardım gönlümce,rengarenk sayfalarımı süslerdim.
Yaşantımdan çok hayallerimi yazardım.Diplerime ittiğim hayallerimi
Ver kalemini hayat;birkaç sayfamı bana ver…
Sen estiğinde dönüyor diye değil,ben çeviriyorum diye dönsün sayfalarım.
Ne olur bir kere hayat…
Gidiyorum hayat.Susar mıyım derken ardından gidiyorum.
Aklıma takılan birkaç şey var,tebessüm bırakan yüzüme.
Uzunca oldu bu vedam biliyorum.Ama kimse bilmeyecek ona yanıyorum.İçime sundum hepsini.Yine…
Dalga kıranlarında koruyamadı beni,sen beni sevmedin hayat.
Ondan gidiyorum.Keşke bir kalem alsaydım yanıma.
Uçup gidiyor sözlerim.Hep konuştuklarımı bu kez söylemek istedim.
Ben olmayınca ardımdan dinsin rüzgarların.Yeter dalgalandırdığın.
Veda bu..
Bileni yok …
Dur diyeni....
YOK................
